Transkrypcja z linku, bez pobierania czegokolwiek

Objazd, który możesz pominąć

Zwykła droga do transkrypcji czegoś opublikowanego w sieci ma cztery kroki: znajdź pobieracz, pobierz wideo, przerób na dźwięk, wgraj dźwięk. Trzy z nich istnieją wyłącznie po to, żeby przenosić bajty, a każdy jest okazją, by zostać z plikiem na 900 MB, którego nie chciałeś.

Zamiast tego wklej adres. WhoScribe czyta stronę, wyciąga ścieżkę dźwiękową i ustawia ją w kolejce jak każdy wgrany plik.

Co dzieje się po wklejeniu

Link jest sprawdzany od razu — w kilka sekund wiesz, czy strona ma użyteczny dźwięk i mniej więcej jak długi. To sprawdzenie jest szybkie, bo czyta tylko metadane.

Właściwe pobranie idzie w tle, w kolejce. Nic nie trzyma Cię na stronie; zamknij kartę, a transkrypcja będzie czekać w przestrzeni roboczej.

Dalej to zwyczajna transkrypcja: rozpoznawanie mówców, poprawki w tekście, tłumaczenie, eksport napisów. Nic w niej nie jest gorsze dlatego, że przyszła z linku.

Gdzie działa, a gdzie nie

Działa na stronach, które serwują zwykły strumień audio lub wideo: większość publicznych hostingów wideo, strony odcinków podcastów, bezpośrednie adresy MP3 i MP4.

Nie działa za logowaniem, paywallem ani w strefie dla członków. Importer odwiedza stronę jako anonimowy gość, więc jeśli po wylogowaniu Ty tego nie widzisz, on też nie. W takich razach pobierz plik sam i wgraj go.

Bardzo długie strumienie i transmisje na żywo też są kiepskimi kandydatami: adres na żywo nie ma ustalonego końca, a zanim go dostanie, nie ma czego pobierać.

Jedna rzecz do zapamiętania

Móc pobrać nagranie to nie to samo, co mieć prawo z niego korzystać. Importuj to, co masz prawo transkrybować: własne nagrania, własne odcinki, materiał, na który masz licencję, albo treści cytowane w granicach obowiązujących tam, gdzie jesteś. Tej oceny narzędzie nie zrobi za Ciebie.